Opis pomnika Adama Mickiewicza

Patrzysz na posty znalezione dla frazy: Opis pomnika Adama Mickiewicza





Temat: Papież w Warszawie

Trzeci dzień pielgrzymki Benedykta XVI: Kraków, Wadowice, Kalwaria, Łagiewniki
Wadowice, Kalwaria Zebrzydowska, Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, katedra na Wawelu, spotkanie z młodzieżą na krakowskich Błoniach - to sobotnie punkty pielgrzymki papieża Benedykta XVI do Polski.
Ojciec Święty rano odprawi prywatną mszę świętą w kaplicy krakowskiego Pałacu Arcybiskupów. Potem przejedzie do Wadowic - rodzinnego miasta Jana Pawła II - gdzie nawiedzi bazylikę Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, w której Karol Wojtyła został ochrzczony. Odwiedzi też dom rodzinny Jana Pawła II oraz spotka się na rynku z mieszkańcami miasta.
Papież będzie jechał z Krakowa do Wadowic, a następnie do Kalwarii Zebrzydowskiej drogą krajową nr K-52. Trasa ta - od Głogoczowa do Wadowic . W Wadowicach papież dostanie ufundowaną przez wspólnotę żydowską makietę pomnika Jana Pawła II, wkładającego kartkę z modlitwą w Ścianę Płaczu w Jerozolimie. Delegacja Żydów wręczy Benedyktowi XVI także memoriał wyrażający "głęboką wdzięczność Janowi Pawłowi II za jego pontyfikat przepełniony duchem wzajemnego poważania i zrozumienia Katolików i Żydów".
Karol Wojtyła przyszedł na świat 18 maja 1920 r. w jednym z mieszkań kamienicy należącej do wadowickiego Żyda Jechiela Bałamutha. Po wyborze Wojtyły w 1978 r. na Stolicę Piotrową, dom stał się miejscem pielgrzymek. Dzięki Kurii Metropolitalnej w Krakowie, 18 maja 1984 r. otwarto tam muzeum Jana Pawła II. W marcu tego roku Fundacja Ryszarda Krauzego odkupiła dom od spadkobiercy dawnych właścicieli i przekazała go archidiecezji.
W południe papież uda się do Kalwarii Zebrzydowskiej - do sanktuarium Matki Boskiej Kalwaryjskiej, które Wojtyła bardzo często odwiedzał od najmłodszych lat. Sanktuarium pasyjne-maryjne - zespół 42 obiektów sakralnych - jest głównym miejscem kultu maryjnego w Archidiecezji Krakowskiej i jednym z najistotniejszych w Polsce.
Fundatorami sanktuarium była w XVII wieku rodzina Zebrzydowskich. Początki sięgają roku 1600. Mikołaj Zebrzydowski, wojewoda krakowski i starosta lanckoroński, postanowił wybudować na górze Żarek, która obecnie nosi nazwę Góry Ukrzyżowania, kaplicę świętego Krzyża, wzorowaną na kaplicy Golgoty w Jerozolimie. Mikołaj Zebrzydowski natknął się w jednej z książek na opis Jerozolimy w czasach Chrystusa, gdzie wyliczono miejsca uświęcone męką Jezusa. Autor zachęcał, aby odtwarzać stacje Męki Pańskiej. Zachęcony tym Zebrzydowski postanowił odtworzyć ostatnią drogę Chrystusa.
Kalwaria nabrała szczególnego znaczenia w latach 1963-1978, gdy metropolitą krakowskim był Wojtyła. Z jego inicjatywy organizowano pielgrzymki, które odbywają się do dziś. W grudniu 1999 r. klasztor i park pielgrzymkowy wpisano na listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury UNESCO.
Wizyta w Kalwarii ma trwać 15 minut. Następnie Benedykt XVI uda się do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, gdzie odda cześć relikwiom św. siostry Faustyny i spotka się z chorymi i niepełnosprawnymi.
Sanktuarium w Łagiewnikach jest jednym z najważniejszych miejsc na świecie związanych z kultem Bożego Miłosierdzia. Tutaj w 1938 r. zmarła siostra Faustyna Kowalska, kanonizowana 30 kwietnia 2000 r. przez Jana Pawła II. Tu znajduje się słynący łaskami obraz Jezusa Miłosiernego. Sanktuarium odwiedza rocznie około 2 mln pielgrzymów.
Jan Paweł II jako papież odwiedził sanktuarium dwukrotnie. W 1997 r. modlił się przy relikwiach św. Faustyny i poświęcił kamień węgielny pod budowę nowej bazyliki. Podczas ostatniej pielgrzymki do Polski, w sierpniu 2002 r., poświęcił nowo wybudowaną bazylikę i zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu.
Po powrocie do Krakowa, Benedykt XVI odwiedzi katedrę na Wawelu, którą polski papież odwiedzał podczas każdej wizyty w Krakowie. W katedralnej krypcie św. Leonarda, po otrzymaniu święceń kapłańskich, ks. Wojtyła odprawił 2 listopada 1946 r. mszę prymicyjną. 28 września 1958 r. odbyła się tu konsekracja biskupia Wojtyły, a 9 lipca 1967 r. - ingres kardynalski.
Gotycka katedra pod wezwaniem świętych Stanisława i Wacława została wzniesiona w latach 1320-1364. Od koronacji króla Władysława Łokietka w 1320 r. koronowali się tu niemal wszyscy polscy królowie, z wyjątkiem Stanisława Leszczyńskiego i Stanisława Augusta Poniatowskiego. Spoczywają tu prochy św. Jadwigi, biskupów krakowskich, prawie wszystkich polskich królów oraz wielkich Polaków - jak książę Józef Poniatowski, gen. Tadeusz Kościuszko, marszałek Józef Piłsudski, gen. Władysław Sikorski, Adam Mickiewicz i Juliusz Słowacki. "Duchowym sercem" katedry jest konfesja św. Stanisława (grobowiec z relikwiami męczennika) nazywana Ołtarzem Ojczyzny.
Sobotni, napięty program, papież zakończy na krakowskich Błoniach spotkaniem z młodzieżą, na które ma przybyć kilkaset tysięcy młodych. "Tu es Petrus - Ty jesteś skała" - te słowa Jezusa do świętego Piotra, jako jego następcy na ziemi, będą mottem spotkania.
Czuwanie młodzieży na Błoniach ma trwać ponad 12 godzin - zacznie się w sobotę w południe, a skończy w niedzielę po północy. Papież spędzi z młodzieżą godzinę. Po przemówieniu Ojca Świętego podejdzie do niego sześcioro krakowskich studentów. Przyniosą mu m.in. kamień węgielny pod łagiewnickie Centrum "Nie lękajcie się" oraz księgę pt. "Nie biorę narkotyków".
Sobotnią noc papież spędzi w Pałacu Arcybiskupów Krakowskich.





Temat: Prosze o sprawdzenie
Jako wspolczesny czytelnik znalazlam w literaturze omawianej w klasie II kilka motywow literackich, które naprawdę mnie zaciekawiły. Jednak pozwole sobie przytoczyć tylko trzy wiersze, które wydają mi się najbardziej polemnistyczne i pouczające.
Jednym z nich jest utwor poświęcony Józefowi Bemowi pt. ,,Bema pamięci żałobny - rapsod''. Wiersz ten powstał kilka miesięcy po śmierci generała w Syrii. Zaprezemntowany opis przez autora jest bardzo bogaty i dokladny. Dzięki temu stajemy sie uczestnikami opisywanych zdarzeń. Szczególnie podczas recytacji wyraźnie słychać w wierszu kroki konduktu pogrzebowego,muzykę i żałobnego marsza. Rapsod podzielony jest na dwie częśći. Część pierwsza, czyli stylizacja bohatera na pogrzeb w średniowiecznym rycerskim stylu. Dlatego występują tam rycerskie rekwizyty : pancerz, zbroja, koń, sokół. Widzimy również panny żałobne z glinianymi naczyniami, instrumenty, powiewajace chorągwie i płonące pochodnie. Ta część wiersza zamyka przeszłość, natomiat druga otwiera przyszłość. Przedstawia zmarłego w postaci wzrorowego średniowiecznego rycerza. Ciało zmarłego okryte jest metalowym pancerzem, przy jego boku przypiety jest meicz opleciony wawrzynem, w kondukcie podążają koń i sokół zmarłego - symbole stanu rycerskiego. Wiatr rozwiewa rycerskie proporce ozdobione smokami, orłami, jaszczurami. Panny żałóbne płaczą, lamentują, rozbijają gliniane nacznia. Pogrzebowi towarzyszy niesamoiwta muzyka trąb, kołatek. Kondukt przechozi przez wąwóz i zatrzymuje się nad czeluścia przepaści. Nie stacza się w nią dzięki takim bohaterom, jak generał Bem i podąża dalej przez uśpione miasta czekające na przebudzenie. Poeta wyraża nadzieję, że w przyszłości narody dojrzeją do wolności ,,serca zemdlałe ocucą - pleść z oczu zgarną'' a mury Jeryha rozlecą sie ,,jak kłody'' pod wplywem halasu trąb. Jednak marsz ku wolności bedzie trwal ,, dalej-dalej-''
Kolejnym utworem ktory pragnę przytoczyć jest wiersz ,, Coś Ty Atenom zrobił, Sokratesie'' Cypriana Kamila Norwida. Utwor ten powstal w 1856 r na wieść o przewiezieniu zwłok Adama Miickiewicza do Paryża. Utwor ten porusza problem wzajemnego stosunku wybitnej jednostki i społeczeństwa, w którym ta jednostka żyła. Tupowo romantyczne jest tu spojerzenie na świat od strony wielkikch indywidualności, ktorym imiona autor przywołuje nie po to, aby ich uwznioślić, lecz po to, aby pokazać, ze każda wibitna jednostka była najpierw zniszczona przez spoleczeństwo, a dopiero potem doceniona.
Wiersz ten pokazuje sylwetki wielkich ludzi, ktory byli nierozumiani i niedoceniani we wpołczesnym swiecie. Swoimi myślami, utworami, sposobem bycia wykraczali poza czasy swej epoki. Utwor ten można podzielic na trzy czesci. W pierszej czesci podmiot liryczny przypomina losy wielkich postaci, które dopiero po śmierci doczekały się uznania i słąwy. Owe postacie miały odwage wystapic z nowymi poglądami, dzieki czemu udalo im sie dokonac wielkich przelomowych dokonań.
W kolejnych zwrotkach Norwid przywołuje kolejno Soratesa, Dantego, Kolumba, Camoensa, Kościuszkę, Napoleona i Mickiewicza. Wszyscy byli oni niedoceniani za życia, a nawetkrzywdzeni lub mordowani i dopiero potomni, w celu uznania ich zasług urządzali kolejne pogrzeby, stawili pomniki, czcili pamięć.
Druga część wiersza skierowna jest bezposrednio do Mickiewicza, badź czytelnika. Autor wyjaśnia tu, że szacunek i uznanie dla swoich dokonań można zdobyć dopiero po smierci.
Trzecia, sotatnia część zawiera reflekcje odnoszące się do ,,każdego z takich ja ty'', czyli do wszyskich wybitnych jednostek, wyróżniających się w społeczeństwie buntowniczą postawą. W los takich ludzi wpisane jest cierpienie i tragizm, gdyz zwykle odrzucani są oni przez współczesnych, a uznanie zyskuja dopiero po śmierci.

Kolejnym utorem jest ,, Oda do młodości'' Mickiewicza, czyli manifesty ludzi mlodych. Ukazane sa tu dwa światy: ,,mlody'' i ,,stary''. Pierszy zostal przedstawiony jako ten, ktory ma nadejśc. Mają go stworzyć ludzie młodzi, silni, zjednoczeni idealami przyjażni, kierujący sie uczuciem.
,,Młodości! ty nad poziomy
Wylatuj, aokiem słońca
Ludzkości całe ogromy
Przeniknij z końca do końca.''
Autor podkresla rowniez silę młodego pokolenia tkwiącą we wspólnscie, w zjednoczeniu się w podejmowanych wysiłkach
,, Razem młodzi przyjaciele!...
W szczesciu wszystkiego są wszystkich cele;
Jednościa silni, rozumni szałem,
Razem, młodzo przyjaciele!...''
Muszą oni podejmować wyzwania, przekraczać dotychczasowe horyzonty i bariery.
,,Tam sięgaj, gdzie wzrok nie sięga
Łam, czego rozum nie złamie...''

Drugi to świat pogrązony w ciemności, ten który istnieje. Panuje tu niewiedza, nieświadomość. Poeta zarzuca im egoizm, porównuje do ,,płaza w skorupie'', który ,,am sobie sterem, żeglarzem, okretem''. O przedstawicielach świata starych mówi, że są ,, bez serc, bez ducha to szkieletów ludy''.
W wierszu autor zawarł apel dow szystkich, którzy chca zmienic swiat na lepzy, podkreslajac przy tym wielką rolę młodości i miłości. Wzywał do zjednoczenia się we wspolnych celach i buntu przeciwko starym normom
,, Razem młodzi przyjaciele!...
W szczesciu wszystkiego są wszystkich cele;
Jednościa silni, rozumni szałem'' Dzieki niezwyklemu entuzjazmowi i energii utwor ten oddzialywal nie tylko na jednostki, ale także na wieksze grupy.

[ Dodano: 25 Maj 2008, 14:03 ]
sprawdzi ktos??