Opis wagi szalkowej

Patrzysz na posty znalezione dla frazy: Opis wagi szalkowej





Temat: Wyznaczanie gęstości
hmm sprawa wydajemi sie banalna :]

Dzięki doswiadczeniu będziemy mogli zmierzyć gęstość przedmiotu nawet o nieregularnych kształtach jak np. kamienia

Opis przyrządów:
Linijka
Waga
Przedmiot
Naczynie z wodą

Czynności

1. Na wadze szalkowej mierzymy mase kilkuktotnie np. 10 razy.
Odrzucamy wynik (wyniki), które znacznie róznią się się od przecietnie uzyskiwanych.

Wyjaśnienie:
Jeżeli w 9 ważeniach otrzymamy masę zblizoną do 2 kg, a w jednym wyjdzie nam 5 kg, co jest absurdalne, nalezy uznać ten pomiar za błedny (np. z powodu złego odczytania ze skali)

Nastepnie bierzemy srednią arytmetyczną z uzyskanych pomiarów (tych nie odrzuconych) i uznajemy, że taka jest masa przedmiotu.

2. Mierzymy objętość.
Mierzymy objętość wody w naczyniu za pomoca linijki - pole podstawy naczynia razy wysokośc słupa cieczy (wynik również możemy podać średni jak poprzednio oraz odrzucić błędy grube). Następnie mierzymy objętośc wody z przedmiotem i odejmując ją od objętości samej wody otzrymujemy objetość przedmiotu.

Wyjasnienie:
Gdyby był to przedmiot o regularnych kształtach np. sześcian moglibysmy poprostu zmierzyć jego krawędź i obliczyć w ten sposób objetość

Otrzymane dane podstawiamy do wzoru q=m/V i otrzymujemy gęstość materiału , z którego zbudowany jest przedmiot




Temat: życie po odejściu od alkoholika
Szalki na wadze Bogdan! Ty masz jedną żonę, a ja dwie :!:
Natomiast fakty, które obszernie opisałeś skłaniają mnie do namysłu i być może nawet do zweryfikowania (taki jestem roztropny) swojego tradycyjnego stanowiska……

To może być jednak tylko przyczynek. W swoim sposobie oceniania rzeczywistości realnie wpłynąć na zmianę mojego stanowiska w kwestii współuzależnienia, mogą tylko osoby uwikłane w problem z alkoholikiem. Takie, które skutecznie sobie z tym poradziły, no i nie będę ukrywał, że chodzi mi o ich relacje z pierwszej ręki, czyli składane osobiście. Ten unikalny czynnik ma swoje szczególne naznaczenie to jest szczegółowość, forma i klimat opisu, który dopiero w takiej postaci jest przydatny do wzięcia i skorzystania.
Pozdrawiam Mietek

PS. Czy skóra z niedźwiedzia poucza myśliwych jak mają organizować polowania?





Temat: skoro mt zamawia artykół to prosze samemu napisałem i ...
1. kupilem linijke 30 cm(bo szeroka)
2. wywiercilem dziurke(ok 1mm) kilka mm od krawedzi z podzialka w polowie dlogosci
3. wywiercilem 2 dziurki ok 5mm od krawedzi bocznych i dolnej
4. zrobilem szalki z pokrywek, spinacza(na jedna) i drutu(druga)
5. zalozylem srobe na spinaczu, aby waga byla wytarowana
6. zrobilem w tym miejscu dziurke
7. umocowalem do niej srube spinaczem biorowym
8. przelozylem przez pozostale dziury spinacze(odpowiednio wygiete)
9. zaczepilem szalki
10. przyczepilem wage nad biorkiem
11. wytarowalem
12. na pytanie o cel zrobienia wagi odpowiedzialem, ze otwieram fabryke narkotykow(nikt nie uwiezyl, i mieli racje )wystarczy taki opis, czy mam rozwinac powyzsze punkty??

ale jezeli mnie pytasz jak zrobic wage

z linijki, pokrywek od sloikow i spinaczy biurowych(i sroby do tarowania)
to juz mnie nie dziwi ze piszesz w taki sposob...



Temat: Staroswiatowe klimaty
Tutaj mam artykuł zaczerpnięty z servisu www.warhammer.gildia.pl

Modlitwy ludzi w Starym Świecie
Data publikacji artykułu: 11 stycznia 2006
Autor: Pafnucy
Ilustracje: Chrzan

Często na sesjach pada z ust Gracza deklaracja: "moja postać modli się". Czasami doda do tego, w jakiej intencji lub nawet zacytuje słowa jakieś wymyślonej modlitwy. Jednak prawie całkowicie zapomina się o opisaniu samej czynności. Jak to właściwie wygląda? Jak składa ręce nasza postać i jaką przybiera pozycję? Tu bierze górę chrześcijańska tradycja w jakiej wyrośliśmy. Modlitwa jest dla nas symbolem pokory oraz prośby czy podziękowania.

Jednak patrząc na temperament bóstw z panteonu Starego Świata można dojść do wniosku, iż nie wszyscy oczekują pokory od swoich wyznawców. Pomijam już tu fakt, iż w systemie politeistycznym, na pewno modlitwy do poszczególnych bogów się odróżniają. Opisując wygląd BG czy BN w czasie modlitwy, powinno być oczywiste do kogo wznosi swe prośby czy podziękowania.

Dlatego postanowiłem opracować to, jak wygląda modlitwa w poszczególnych kultach Starego Świata. Mam nadzieję, iż urozmaici to Wasze sesje i zapełni kolejną białą plamę w uniwersum Warhammera. Wpłynie to również na bardziej barwne ukazanie różnic religijnych. Niby mały szczególik, ale potrafi dodać klimatu. Na razie skupiłem się tylko na ludziach, jednak jeśli idea Wam się spodoba, to postaram się opisać także modlitwy poszczególnych ras. Czekam na maile

A oto moje propozycje:

Sigmar: klęka się tylko na jednym kolanie (tu odwołanie do rycerskiej tradycji) i składa się ręce w taki sposób: lewa ręka złożona w pięść, a prawa z wyprostowaną dłonią spoczywa na pięści; palec wskazujący i środkowy są złączone, podobnie jak serdeczny i mały- co ma symbolizować kometę z podwójnym ogonem. W czasie modlitwy postać ma podniesioną głowę i zwrócona jest w stronę Karaz-a-Karak. Modlitwę rozpoczyna się i kończy zrobieniem znaku młota (T) na piersi.

Morr: modlitwa odbywa się w pozycji stojącej ze spuszczoną głową (z reguły jest ona odprawiana nad grobem i w czasie pochówku; ma to na celu oddanie pokłonu zmarłemu; spuszczona głowa ma symbolizować to, iż człowiek nie jest godny ujrzeć posłańca Morra, który odchodzi z duszą zmarłego do królestwa Morra); ręce splatamy na piersiach z wyprostowanymi dłońmi, jednak kciuki są złączone, co ma symbolizować kruka. Dodatkowo w na głowie modlących się musi być jakieś nakrycie (kaptur czy chusta). Uniesienie głowy w czasie modlitwy oznacza, iż posłaniec Morra spojrzy nam prosto w duszę, przez co przed dziesiątym wschodem słońca będziemy w Ogrodach Morra.

Ulryk: tu postawa modlitewna jest bardzo dumna- stoi się wyprostowanym z uniesioną głową, zwróconym w stronę północy. Do pana bitwy, zimy i wilków składamy modły głównie przed i po bitwie. Zwykle rytmicznie i mocno uderza się także bronią w tarczę lub ręką w pierś co ma symbolizować hart i nieugiętość. W czasie niektórych rytuałów religijnych (np. błogosławieństw) przyklęka się wznosząc nad sobą oręż.

Manann: ku niemu zwracamy się przed każdą podróżą morską czy rzeczna, a także po jej ukończeniu, dziękując za szczęśliwy powrót. Modlitwę odbywa się klęcząc, a dłonie składa się razem i obejmując na przemian palcami, co ma symbolizować morskie fale. Z reguły stara się klękać w stronę najbliższego, naturalnego zbiornika wody. Poza tym, należy pamiętać o tym, iż modlitwę zaczynamy i kończymy skropieniem ziemi przed sobą.

Ranald: przyklęka się tylko na jednym kolanie (wyznawcy Ranalda w ten sposób pokazują nie pełną pokorę, wierząc iż ich pan jest na tyle przebiegły i zmienny iż do końca nie będzie patrzył na religijność wyznawców). Dłonie składa się w pięść z wyjątkiem przeplatanych palców- środkowego i wskazującego (charakterystyczne X); prawą rękę umieszcza się przed sobą, a lewą za sobą (ma to odpędzać pech z każdej strony).

Shallya: modlitwa odbywa się w pozycji klęczącej, zaś prawą rękę składa się na swojej lewej piersi, lewa dłoń spoczywa przy ciele. Ku łaskawej pani zwracamy się, gdy toczy nas lub osobę bliską naszemu sercu choroba. Poza tym także prosząc o miłosierdzie. W czasie modlitwy nie można mieć na sobie żadnej biżuterii i wskazana jest także prostota stroju w stonowanej kolorystyce.

Taal i Rhya: ku parze tych bóstw zwracamy się, aby prosić o ich łaskę w czasie pobytu w dzikich miejscach. Modli się w pozycji klęczącej z przysiadem; dłonie złożone są od siebie z połączonymi kciukami, zaś palce rozłożone są ku górze, co ma symbolizować poroże. Często w czasie modlitwy następuje ukłon i ucałowanie ziemi. Charakterystycznym symbolem jest również przesypywanie piasku przez dłonie.

Verena: modlitwa odbywa się w pozycji klęczącej ze spuszczoną głową (co ma symbolizować pokorę i niewiedze w prośbie o objawienie i mądrość), zaś ręce rozłożone są niczym szalki wagi z dłońmi zwróconymi ku górze. W kulcie Vereny bardzo ważne jest słowo pisane. Toteż modlitwy do pani mądrości zawsze są odczytywane. Nawet gdy odmawiamy je po raz milionowy raz, powinniśmy je czytać. Dlatego tak dużą popularnością cieszą się modlitewniki Vereny.

Myrmidia: tu do modlitwy niezbędna jest tarcza, gdyż to na niej klęczy się w pozycji siedzącej. Ręce krzyżują się na piersi z zaciśniętymi pięściami, co ma symbolizować nieugiętość. Modlitwy do Myrmidii mają marszowy rytm, toteż do jego wybijania służy specjalna grzechotka. Jest ona bogato przyozdabiana piórami drapieżnych ptaków.

Rzecz jasna owe opisy tyczą się zwykłych wyznawców. Kapłani do modlitw używają także innych rekwizytów, jak np.: kadzielnice, specjalne szaty czy szarfy. Jednak to już materiał na kolejny artykuł.